แปลงข้อความเป็นเสียงสำหรับเนื้อหาที่เข้าถึงได้

ขั้นตอน 1

เตรียมสคริปต์สำหรับฟัง

ตัดเศษเมนูนำทาง คลายตัวย่อที่สำคัญ และบรรยายภาพที่จำเป็นในหนึ่งประโยค ข้อความที่เขียนมาให้กวาดตาต้องเกลาเล็กน้อยก่อนให้คนฟัง

ขั้นตอน 2

เลือกเสียงที่ฟังนานแล้วไม่ล้า

เสียงอุ่น จังหวะนิ่ง และระดับกลาง ทนการฟังยาวได้ หลีกเลี่ยงการอ่านพลังสูงสำหรับเนื้อหาตัวบท

ขั้นตอน 3

เผยแพร่เสียงคู่กับข้อความ

ฝังเสียงไว้ด้านบนของบทความ พร้อมลิงก์กลับไปที่ถอดความ การจับคู่นี้เข้ากับแนวทาง WCAG และกับนิสัยของผู้ฟัง

ไฟล์เสียงแทนความเข้ากันได้กับโปรแกรมอ่านหน้าจอได้ไหม

ไม่ได้ HTML ที่มีความหมายและ ARIA ยังเป็นฐาน ผู้ใช้โปรแกรมอ่านหน้าจอต้องนำทางได้ ไม่ใช่แค่ฟัง ไฟล์เสียงที่ผลิตไว้เป็นส่วนเสริม เป็นประสบการณ์ฟังที่ดีขึ้นเวลาเสพเนื้อหา

ใครได้ประโยชน์จากไฟล์เสียงของบทความ

ผู้อ่านสายตาเลือนรางและผู้พิการทางสายตา ผู้อ่านที่มีภาวะดิสเล็กเซีย คนที่ล้าจากการอ่านหรือมีข้อจำกัดด้านการเคลื่อนไหว ผู้เรียนภาษาที่ฟังคู่ข้อความ และคนที่ชอบฟังขณะขับรถหรือออกกำลังกาย กลุ่มเหล่านี้ซ้อนกันกว้างกว่าผู้ฟังกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง

ควรจัดการภาพและกราฟในไฟล์เสียงอย่างไร

บรรยายสิ่งที่ภาพพิสูจน์ ไม่ใช่สิ่งที่ภาพหน้าตาเป็น เช่นจำนวนผู้สมัครเพิ่มเป็นสามเท่าหลังการปรับ ดีกว่าการอ่านกราฟทีละจุด เก็บข้อความทางเลือกไว้ให้โปรแกรมอ่านหน้าจอ และเก็บประโยคสรุปหนึ่งบรรทัดไว้ในสคริปต์เสียง

ทำให้ทุกบทความใหม่มีไฟล์เสียงได้ไหม

ได้ ผ่านขั้นตอนการสร้างของ Fine Voice ให้เสียงเป็นส่วนหนึ่งของรายการตรวจก่อนเผยแพร่ แก้ฉบับสุดท้าย สร้างด้วยเสียงประจำที่ใช้กับทุกบทความ แล้วอัปโหลดคู่โพสต์ เสียงที่คงที่ข้ามบทความสร้างอัตลักษณ์เสียงที่คนจำได้